Po drugiej stronie lustra

Jak Alicja znalazłam się po drugiej stronie lustra.
Świat odpłynął.
Zostało tylko to co nadaje sens, to co najważniejsze.
Reszta się rozmyła we mgle.

Chodzę do pracy,
do szkoły,
na warsztat teatralny,
robię zakupy,
trochę mniej jem,
trochę mniej śpię.

Moje myśli są skupione na tym
co dla mnie najważniejsze.
Na resztę nie mam przestrzeni.







Na koniec napiszę wam mój kawałek poezji,
bo wróciłam do pisania.
Skoro piszę,
znaczy, że dzieje się.


Boję się

Boję się
pajęczą sieć
pająk tka

Nie bój się
Nie zdradzę cię
Boję się, że stracę cię

Nie bój się
nie zgubię się

Boję się
pająk nitkę tka
Boję się
za tą nitką ja

Nie bój się
straszy mnie
Pająk co nitkę tka

Nie bój się
będę tu

Za rękę potrzymaj mnie
wtedy boję się mniej.

Psyt. Tego posta nie będę udostępniać. Jest dla tych, którzy tu zaglądają i patrzą. To dla was post.